قسمت هایی از دعای عرفه امام حسین (ع) به قلم دکتر علی شریعتی: اگر به فرض که هیچ دلیلی بر حقانیت و صلاحیت امام حسین (ع) نباشد، بعد آدم یک بار دعای عرفه بخواند، می شود به “حسین” ایمان نیاورد؟ نشناسدش؟ عاشقش نشود؟
شاید شمارش نعمتهایی که از طرف خداوند به ما انسانها اهدا شده است کاری ناممکن باشد اما حداقل میتوان درک کرد که این نعمت ها بسیار پربها و باارزش هستند و هیچکس را توان شکر گزاری بطور تمام و کمال نیست.
پروردگارا! چشمه جوشان محبتی در اعماق قلبم می جوشد، آن را سرشار از عشق و عطوفت می کند و احساساتش را پاکترین و نابترین احساسات، سخنانش را لبریز از عشق و رخسار زنگار گرفته اش را با اشکهای سوزان، گلگون.
من گم شدم... به همین راحتی... کنار تو نشستم اما از تو دورم... مسیر زندگیمو گم کردم... دارم بین هیاهوی آدما غرق میشم و زیر قدمهاشون له... رگبار نگاه شون فرود میاد روی سرم... آخه دارم مبهوت میچرخم دور خودم...