گر عشق عشق باشد

دانی که کیست زنده ؟
آن کو ز عشق زاید

‏
اگر عشق عشق باشد چگونه می تو ان به غیر از معشوق اندیشید؟ چگونه می توان عاشق و معشوق و عشق را از هم جدا کرد؟

 آن که می گوید زمانی عاشق بودم یا زمانی معشوقی داشتم و اکنون ...، او اصلا عشق نمی داند. همه زیبایی عشق به جاودانگی آن است و سخن همان است که فروغ گفت:

 "اگر عشق عشق باشد، زمان حرف احمقانه ای است."

گویند اگر عشق بیاید چنان بر عقل سیطره یابد که عقل را در هم می کوبد و چشمان خرد را کور می سازد. ولی من می گویم اگر عشق عشق باشد کوری اش نیز روشنایی است، هزار برابر روشنای چشمان نیم سوی آنان که عشق را نمی دانند.

اگر عشق ، عشق باشد بال می دهد. بالی برای پرواز در سرزمینی به نام محبت که عطرش با عطر بهشت برابری می کند و نسیمش با نسیم جان نواز صبح.

عشق اگر عشق باشد هر روز جوشش و آتشش فزونی یابد و خلاص از عشق محال.

گمان نمی برم اگر تمام نقاشان سترگ تاریخ هنر جمع شوند، بتوانند ثانیه ای از عشق میان عاشق و معشوق را به تصویر درآورند و یا تمام شاعران گستره بشریت بتوانند آن را به تمثیل درآورند.

کدام قدرت را با عشق برابر توان کرد؟

کسانی گویند که "از دل برود هر آن چه از دیده رود." آری کشش های کودکانه با غمزه ای یا عشوه ای می آید و با چند صباح دوری، کپک می زند و می رود. ولی این را چه نسبت است با عشق؟

عشق، همه ی بقا و هستی عاشق است؛ شوریدگی اوست، یکتا شدن است با معشوق. و مگر برای عاشق دلی جز دل معشوق می ماند که از صفحات آن، عکس رخ یار برود؟

آتش ست این بانگ نای و نیست باد                    هرکه این آتش ندارد نیست باد
آتش عشق است کاندر نی فتاد                       جوشش عشق است کاندر می فتاد

گر عشق عشق باشد

دانی که کیست زنده ؟
آن کو ز عشق زاید

‏
اگر عشق عشق باشد چگونه می تو ان به غیر از معشوق اندیشید؟ چگونه می توان عاشق و معشوق و عشق را از هم جدا کرد؟

 آن که می گوید زمانی عاشق بودم یا زمانی معشوقی داشتم و اکنون ...، او اصلا عشق نمی داند. همه زیبایی عشق به جاودانگی آن است و سخن همان است که فروغ گفت:

 "اگر عشق عشق باشد، زمان حرف احمقانه ای است."

گویند اگر عشق بیاید چنان بر عقل سیطره یابد که عقل را در هم می کوبد و چشمان خرد را کور می سازد. ولی من می گویم اگر عشق عشق باشد کوری اش نیز روشنایی است، هزار برابر روشنای چشمان نیم سوی آنان که عشق را نمی دانند.

اگر عشق ، عشق باشد بال می دهد. بالی برای پرواز در سرزمینی به نام محبت که عطرش با عطر بهشت برابری می کند و نسیمش با نسیم جان نواز صبح.

عشق اگر عشق باشد هر روز جوشش و آتشش فزونی یابد و خلاص از عشق محال.

گمان نمی برم اگر تمام نقاشان سترگ تاریخ هنر جمع شوند، بتوانند ثانیه ای از عشق میان عاشق و معشوق را به تصویر درآورند و یا تمام شاعران گستره بشریت بتوانند آن را به تمثیل درآورند.

کدام قدرت را با عشق برابر توان کرد؟

کسانی گویند که "از دل برود هر آن چه از دیده رود." آری کشش های کودکانه با غمزه ای یا عشوه ای می آید و با چند صباح دوری، کپک می زند و می رود. ولی این را چه نسبت است با عشق؟

عشق، همه ی بقا و هستی عاشق است؛ شوریدگی اوست، یکتا شدن است با معشوق. و مگر برای عاشق دلی جز دل معشوق می ماند که از صفحات آن، عکس رخ یار برود؟

آتش ست این بانگ نای و نیست باد                    هرکه این آتش ندارد نیست باد
آتش عشق است کاندر نی فتاد                       جوشش عشق است کاندر می فتاد