یک فنجان چای

سلام آقای پارسی من تعریف زیررو از ویکی پدیا گرفتم . در جستجوهام به یک سایت تخصصی در این مورد هم برخوردم  www.zenirancenter.com امیدواردم به دردتون بخوره  ولی یک سوال هم من داشتم آیا کسی اینجا هست که از ذن استفاده کرده باشه ؟ آیا این آیین های وارداتی چینی کاربردی هستن؟ و فرق یا شباهتش با مدیتیشن چی هست ؟

ذن شکلی از آیین بودایی مهایانه است که تاکید فراوانی بر تفکر لحظه به لحظه و ژرف نگری به ماهیت اشیا به وسیله تجربه مستقیم دارد. این مکتب معمولاً تعالیم خود را به صورت هایی تناقض آمیز و فرامنطقی بیان می دارد.

ذن را می توان مراقبه ای ( مدتیشنی ) ناظر بر چهار لایه شرح داد:

1. لایه نخست شاهد بودن بر محیط اطراف شامل صداها، بوها، نورها واحساس سرما وگرما است
2. لایه دوم ناظر بودن بر ذهن است. به این معنی که افکار واندیشه ها ستیز نکنیم، از آنها نگریزیم، آنهارا نام گذاری نکنیم (زشت/زیبا) و به خاطر خجالت یا احساس گناه از افکار، آن ها را انکار نکنیم.
3. لایه سوم جسم است که بر تک تک نقاط بدن و وانهادگی و آرامش آنها ناظر باشیم
4. لایه چهارم تنفس است که طی آن ریتم وآهنگ طبیعی تنفس را شاهد خواهیم بود

ممنون

ممنون از هدیه عزیز ...
من هم میخواستم همین مطالب رو برای سایت و در جواب آقای پارسی بذارم که شما زحمتش رو کشیدید.

البته در مورد آیین وارداتی چینی! باید بگم که این آیین با اجناس دیگه چینی فرق داره و البته چینی هم جنس خوب و بد داره! و حتما کاربردی هستند به شرطی که ازشون استفاده بشه.

"هرگز برای ذن تعریف خاصی ذکر نشده و بزرگان و اساتید راه ، همواره جویندگان را به وادی عمل دعوت کرده اند . ذن تجربه ایست که تنها از طریق تمارین خود محور و تلاش مستمر لمس خواهد شد ، گویی که این تلاش در بطن خود بی تلاش است .
فراگیری ذن برای تمامی افراد آزاد است . از این رو هر فرد با هر مکتب ، مذهب و عقیده ای می تواند به این وادی وارد شود . ذن طریقت آزادی ست ، برای تمامی افراد ، اما در این میان ، پیمودن راه توسط جویندگان بر اساس اصول خاص و منحصر به فرد ذن صورت می گیرد .

اما

Zen ( ژاپنی ) : واژه ایست معادل چن ( Chan  ) در چینی که آن نیز از کلمه  دیانا ( Dhyana  ) در سانسکریت به معنای مراقبه و مد یتیشن گرفته شده . مراقبه بی موضوع."

نماد ذن دایره است. دایره نماد کامل بودن ، تکرار و گردش بی نهایت بودن، مطلق است.

مرسی سیاوش جان

خیلی مطلب آموزنده ای بود. برای خلاقیت و پیشرفت در یک یا چند زمینه ابتدا لازم است ذهن را کاملا رها کنیم و نزاریم به چیزی قید و بند پیدا کنه

مرسی. مطلب  را قبلا" خوانده بودم  ولی بهرحال دوباره  یادآوری آن برای من مفید بود.