سرزمین کویر

Snow falling and night falling fast, oh, fast In a field I looked into going past, And the ground almost covered smooth in snow, But a few weeds and stubble showing last

 

شعری از رابرت فراست
به همراه ترجمه ای آزاد از آن

بارش برفی تند
ریزش شب چه سریع
وه که چه تند
در میان یک دشت
نگران از سپری گشتن آن
روزگار پیشین
و زمین پوششی از برف
به تن چه صاف
گرچه چندی علف هرزه و ته ریشه به جا مانده هنوز

جنگل پیرامون
دارد آن پوشش را
آن خود کرده همه
همه ی جانوران
خفته آرام به منزلگه خود
غرق در غیبت خود
گاه پنداشتن شور حیات
در برم می گیرد
بی خبر تنهایی

و همین اینک تنها
گونه ای است از آن دلتنگی
منزوی تر بشود
پیش از آن گاه که آن کم بشود
گمشده در دل ناپیدایی برف
شب زده، از تندی آن
با بیانی خالی
تهی از گفتن و ابراز کلام

هرگز نتوانند که آن ها
بر دلم ترس روان کرده
از آن، جایی خالی
و از آن پوچی فاصله ها
در میان اختر
نیست یک روشنی از کوکب اگر
نسلی از آدمیان
ره به آن جا نبرند
در میان قلبم
چه بسا، کهکشان ها دارم
و چه نزدیک تر از خانه ی من به من اند
و هراس افتاده
بر دلم
از همان، سرزمین همه صحرایی خویش

 

Desert Places
by Robert Frost

Snow falling and night falling fast, oh, fast
In a field I looked into going past,
And the ground almost covered smooth in snow,
But a few weeds and stubble showing last.

The woods around it have it it is theirs.
All animals are smothered in their lairs.
I am too absent-spirited to count;
The loneliness includes me unawares.

And lonely as it is that loneliness
Will be more lonely ere it will be less
A blanker whiteness of benighted snow
With no expression, nothing to express.

They cannot scare me with their empty spaces
Between stars on stars where no human race is.
I have it in me so much nearer home
To scare myself with my own desert places.

 

 

توئیتش کن تو فیسبوک شیر کن برای فرند فید بفرست به تامبلر بفرست چاپش کن