بی عشق جهان مباد

بی عشق جهان مباد که کانون زندگی از فروغ او گرم و روشن و فشار طاقت فرسای حوادث با نوازش او مطبوع و آسان.راستی اگر ما عاشق نبودیم، چگونه این عمر دور و دراز و خسته کننده را طی می کردیم و با چه حرارت کارخانه حیات ما بکار می افتاد؟

 

جهان عشق و دیگر زرق سازی همه بازیست،الا عشق بازی

بی عشق جهان مباد که کانون زندگی از فروغ او گرم و روشن و فشار طاقت فرسای حوادث با نوازش او مطبوع و آسان.راستی اگر ما عاشق نبودیم، چگونه این عمر دور و دراز و خسته کننده را طی می کردیم و با چه حرارت کارخانه حیات ما بکار می افتاد؟

برای که بر می خواستیم و برای که می نشستیم؟ آری قوت عشق با تحریک معنوی خود ما را به فعالیت و کوشش وا می دارد و دورادور دست بر سرو روی ما می کشد .همین عشق که درد بی درمان است، در عین حال درمان همه درد! عشق،فقط عشق شمع محفل و انیس شبهای تار ماست. عشق مدار زندگانی و شیرازه کتاب امید و آرزوست.
جاوید باد عشق بهر که و هرچه علاقه گیرد.

بیایید برویم، برویم و برگردیم، پروانه شویم، پرواز کنیم، یک لحظه از این هیاهو،از این غوغا بر کنار شده، عشقی در سر و شوری در دل بگیریم.

بیایید برویم، آخر ما هم روزی پروانه بودیم، انیس شبهای تارمان فرشتگان بودند و شمع مجلس ما را مهر و ماه میافروختند. آری همان روز که از آلایش مادیات دامن ما پاک بود،همان روز که در بالای بام آسمان آشیان داشتیم،که من شیدازده اکنون بال و پر آراسته همی خواهم که از اینجا تا بهشت برین،تا خانه نازنین پیغمبر و یگانه مولوده کعبه پرواز کنم، شما هم بال و پر بیارید، شما هم پرواز کنید که بدور شعله فروزان عشق خود را پروانه صفت نابود کنید.

 

 

توئیتش کن تو فیسبوک شیر کن برای فرند فید بفرست به تامبلر بفرست چاپش کن