
هیچ یاًس مسلمی نیست که قطره ای امید را درقلب خود نگه ندارد . و هیچ بدبینی مفرطی نیست که مملو از ذرات شناور خوش بینی نباشد .
اگر بپذیری که برای اغلب انسان ها رویای نوعی معجزه وجود دارد که وقوعش آن را از معجزه گی می اندازد و تبدیل به محصولی ایمانی ارادی که نهایتا اتفاق نیزدر ان سهمی دارد .
باید بپذیری که نمی توان تحت هیچ شرایطی تسلیم نگره های ناامیدی بدبینانه شد . بنابراین باید امید را باز گفت : حتی به صورت ساده ترین انشای یک طفل مدرسه ...
می شه خندید ... درحالی که غم های بزرگ توی قلبت داری .
می شه اشک ریخت ... درحالی که خدایی به اون بزرگی داری .
می شه خسته بود ... درحالی که روحی پراز انرژی داری .
پس چرا فکر می کنی با چند تا مشکل پیچیده ، چند تا تجربه تلخ ، چند تا بدشانسی ساده ، دیگه نمی شه خوشبخت بود؟
خوشبختی چیزی نیست جز یک احساس شور و شعف ... لذت بردن از لحظه های زندگی و بخشیدن انرژی بی پایان به خودت برای تبدیل نبرد زندگی به " بازی زندگی "
بیا خوشبخت باشیم .
یک بار شانس زندگی دراین دنیا رو داریم .
بیا این یک بار ، درست زندگی کنیم .بهترین زندگی رو داشته باشیم و به آرزوهامون برسیم .
کسانی رو که دوستشون داریم خوشحال کنیم و همون طور باشیم که می خواهیم .خوشبختی عادت است آن را پرورش بده .
اگر عادت کنیم ، خوشبخت خواهیم شد.بعد این فرصت ها، زیبایی ها ، خوش شانسی ها و... خواهند بود که به طرف ما جذب می شند .
یه بار امتحان کن ..
اراده و تصمیم می خواد، سخته!
مرسی