
ز تو من نشان چه جویم، که تو خود مرا نشانی
ز دلم سخن نگویم که تو اندرون آنی
چه بنالم از فراقت که هنوز خود ندانم
به شب شکسته دلها تو چو روز میهمانی
شب و روز برنخیزد به جز آه دل ز سینه
که تن از فراق سوزد و تو در میان جانی
چه شود شبی نگارا تو به خلوتم درآیی؟
مگر آشنا نگیرد ز دل آشنا نشانی؟
ز هزار بند جانم به فغانم از غم هجر
به طلب چو لب گشایم همه تن شود زبانی
راد
زری جان
شعر قشنگ و دلنشینی بود . ولی نگفتید که شعر از کیه .
چه شود شبی نگارا تو به خلوتم درآیی؟مگر آشنا نگیرد ز دل آشنا نشانی؟
خیلی دلنشین بود ممنونم

همه تن شود زبانی...