
کشور مجارستان در این میان بدترین وضعیت را داشت به طوری که فقط 12 درصد از کارمندان بر سر کار خود کت و شلوار یا لباسهای رسمی حاضر میشوند.
اما در عوض کشور هند بهترین وضعیت را از لحاظ پوشیدن لباس مناسب در محل کار داشت به طوری که 58 درصد از کارمندان در این کشور پوشیدن کت و شلوار و دیگر لباسهای مناسب را برای رفتن به محل کار خود انتخاب میکردند.
به طور کلی 40 درصد از کارمندان لباسهای غیر جدی را برای محل کار خود انتخاب میکنند و دقیقا به همان میزان نیز معتقدند کارمندانی که این گونه لباس میپوشند هیچ گاه در محل کار خود به مدارج بالای شغلی مانند مدیریت نمیرسند.
در نظرسنجی که از بین این افراد انجام شد مشخص شد که 66 درصد از پاسخ دهندگان معتقدند افرادی که وظیفه مدیریت به عهده دارند باید بهتر و مناسبتر از کارمندان خود لباس بپوشند.
خصوصا هندیها معتقدند افرادی که دقت کافی را در انتخاب لباس مناسب در محل کار خود نمیکنند در شغل خود پیشرفت نمیکنند و 58 درصد از آنها معتقدند این افراد در انجام کار خود سستی میکنند.
کشور سوئد کمترین سختگیریها را در مورد لباس مدیران و رئیسان دارد و مدیران در این کشورها با فراغ بال بیشتری میتوانند لباسهای غیر جدی برای محل کار خود انتخاب کنند.
کشورهایی که به ترتیب به پوشیدن لباس رسمی در محل کار خود اهمیت میدهند به ترتیب هندوستان، کره جنوبی، چین، ترکیه، عربستان، آفریقای جنوبی، بریتانیا، استرالیا، آمریکا، کانادا، ایتالیا، ژاپن، برزیل، آلمان، فرانسه، بلژیک، روسیه، آرژانتین، مکزیک، سوئد، اندونزی، اسپانیا، لهستان، مجارستان بودند.
منبع : خبر آنلاین
من در عجبم که چرا هر چی تحقیق انجام میدن ایران توش نیست؟

خوب معلومه
تو ایران کت و شلوار رو فقط برای مراسم عروسی و عزا می پوشن.
البته قصد جسارت ندارم،
سلام ساراایرانی خوب
چون همواره تو ایران ما کارهای مهمتری از تحقیق داریم.کلا با تحقیق میونه نداریم.
نه اینکه ما کلا تحقیق نمی کنیم اونام در باره ما تحقیق نمیکنند میگن شاید خوششون نمیاد.
بنده گان خدا ازبس که مارو دوست دارند هروقت هم تحقیق میکنن نتیجه اش رو به مامیگن.
حالا من یه موضوع برای تحقیق میدم.
"به نظر شما درباره چه چیز ما باید تحقیق بشه"
بله کاملا حق با شماست.
ما کارهای مهمتری داریم. در مورد موضوع تحقیقت من یه جواب دارم: باید درباره تحقیق کردن ما تحقیق کنن.
یه جایی خوندم که ژاپنی ها 20 سال روی یه پروژه تحقیق میکنن 6 ماه به مرحله اجرا میزارنش در عوض ایرانی ها 6 ماه روی یه پروژه تحقیق میکنن بعد 20 سال به مرحله اجرا میزارنش که البته بعد از بیست سال می فهمن که طرح این پروژه از اولم اشتباه بوده (مثل قضیه مونوریل - حتما یادتونه که حدود 5-6 سال ستون هاش جلوی مترو صادقیه افتضاح خیابونو انداخته بود).
واقعا نمیدونم باید تاسف بخورم یا نه؟
میدونید خیلی وقتها واقعا تحقیق هم میشه ولی به محله اجرا که میرسه خراب میشه..من بیشتر فکر میکنم مشکل از ضعف مدیریتمونه.. میدونید علم مدیریت توی جامعه ما خیلی سرسری گرفته میشه..هرکی که یکم زرنگ باشه میره مدیر میشه.. مثلا توی کار ما.. وقتی درخواستی داریم مدیران فقط انتظار دارن جلسه بریم.اگه یه موقع جلسه هامون دیر و زود بشه میگن پروژه عقب اوفتاد. چون فقط بلدن جلسه برن.. واقعا من دیدم خیلی وقتها بررسی های خوبی توی فاز تئوری داریم ولی بلد نیستیم چه طور اجراشون کنیم..