زهر شیرین

با تشکر از انتخاب شما سرکار خانم سارا .با یاد و درود به روح آن مرد بزرگ فریدون مشیری .

پوپک

"بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم "

همه تن شمع شدم، سوختم و باز از آن کوچه گذشتم

یادم آمد آن شبی را، که لب و کاکل پوپک به هم آمیخت

سخن از عشق نگفت و من همه راه ببستم

هم کنون در پس مهر سکوتش یکدم عمر

ببازار رها گشتم و مغرور شکستم

بی تو در فکر شب و شعر نشستم

تو ببین که بعد یک پیاله مستم

تو ببین دستک تقدیر چه کردست با من

تو برفتی و دل و خاطره ماندست بامن

***

من همه مانده در این راه خموشم

کوچه بن بست !

به" اممید " که هستم؟!

راه را بر من مسکین نبندید، ای بی خبران

من در این کوچه بدنبال همان قافیه هستم

قائمشهر -شهریور 1376

سطر اول شاهکار فریدون مشیری ( کوچه)

مرسی خیلی زیبا و دل نشین بود

چه غم دارم که این زهر تب آلود / تنم را در جدایی می گدازد

از آن شادم که هنگام درد / غمی شیرین دلم را می نوازد

ممنون از این شعرهای زیبا