
انسان ها به شیوه ی هندیان بر سطح زمین راه می روند.
با یک سبد در جلو و یک سبد در پشت.
در سبد جلو ,صفات نیک خود را می گذاریم . در سبد پشتی ,عیبهای خود را نگه می داریم .
به همین دلیل در طول روزهای زندگی خود ,چشمان خود را بر صفات نیک خود می دوزیم وفشارها را درسینه مان حبس می کنیم .
در همین زمان بیرحمانه , در پشت سر همسفرمان که پیش روی ما حرکت می کند ,تمامی عیوب او را می بینیم .
بدین گونه است که در باره ی خود بهتر از او داوری می کنیم ,بی آنکه بدانیم کسی که پشت سر ما راه می رود به ما با همین شیوه می اندیشد.
پائولو کوئیلو
کاملأ موافقم
 
خیلی زیبا و خردمندانه بود،چیزی که همه دوست داریم آن را ندیده بگیریم.
ممنون خانم مریم بانو همیشه مطالبتان دلنشین هستند. با سپاس فروان
 ممنون از شما که می خونین و لطف دارین ... متاسفانه من فقط کپی می کنم کاش میتونستم این حرفای خوبو خودم بزنم و عمل کنم ...

فکر میکنم تشخیص مطالب جالب و انتشار آن نیز ، هنرمندانه است . خوشبختانه در این سایت بوفور به چشم میخورد .

خیلی عالی بود.
مریم بانو جان می شه راجع به زندگی نامه
پائولو کوئیلو مطلب بنویسید تا با این شخص بیشتر آشنا بشیم.
یه دنیا ممنووووووووووون