
در سال 484 پیش از میلاد، هنگامی که فرمان بسیج دریایی برای شرکت در جنگ با یونان از سوی خشایارشاه صادر شد، آرتمیس فرماندار سرزمین کاریه با پنج فروند کشتی جنگی که خود فرماندهی آنها را در دست داشت به نیروی دریایی ایران پیوست. دراین جنگ که ایرانیان موفق به تصرف آتن شدند، نیروی زمینی ایران را 800 هزار پیاده و 80 هزار سواره تشکیل می داد و نیروی دریایی ایران شامل 1200 ناو جنگی و 300 کشتی ترابری بود.

همچنین آرتمیس در سال 480 پیش از میلاد در جنگ سالامین Salamine که بین نیروی دریایی ایران و یونان درگرفت شرکت داشت و دلاوری های بسیاری از خود نشان داد و با ستایش دوست و آشنا روبرو شد.
او در یکی از دشوارترین شرایط در جنگ سالامین، بادلیری و بیباکی کم مانند توانست بخشی از نیروی دریایی ایران را از خطر نابودی نجات دهد و به همین دلیل به افتخار دریافت فرمان دریاسالاری از سوی خشایارشاه رسید.او به خشایارشاه پیشنهاد ازدواج نیز داد که بدلایلی این پیوند صورت نگرفت. در سالهای دهه شصت میلادی (دهه چهل خورشیدی) نیروی دریایی ایران، برای نخستین بار ناو شکن بزرگی را به نام یک زن نام گذاری کرد و او «آرتمیس» بود.
ناو شکن آرتمیس در دوران خدمت «دریاسالار فرج الله رسایی» به آب انداخته شد و سالها بر روی آبهای خلیج همیشه فارس پاسدار سواحل ایران بود.
ای کاش همیشه نامهایی ایرانی و پارسی زینت بخش جنگ افزارها، کشتی ها و هواپیماهای نظامی ایران می بود تا یاد سرداران این مرز و بوم در خاطره ها جاودانه بماند (نه نامهایی مانند ثاقب، حاصب ، شهاب، غدیر، ابابیل، کوثر، رعد، ذوالفقار، نور، هود، میثاق و ... که متاسفانه همگی واژه هایی بیگانه می باشند) اصولا هرگونه وسیله، ابزار یا دستگاهی که توسط کشوری ساخته می شود نامی ناب از همان زبان بر رویش گذاشته می شود تا نمایانگر همان کشور باشد؛ اکنون خود قضاوت نمایید اگر یک خارجی این اسامی را بشنود به یاد ایران خواهد افتاد یا کشورهای عربی ؟
جا دارد که از دیگر سرداران زن ایران باستان هم یادی شود،کسانی مانند: کردیه، بانوگشسب، گردآفرید، یوتاب . 400 سال پیش از میلاد مسیح حقوق زن و مرد در ایران برابر بود.
 
داشتم ، داشتم ، را  ول کن...............دارم ، دارم  ، بچسب .
بقول کدخدا ،گیرم که پدر تو بود فاضل از بهره پدر ترا چه حاصل؟؟
بقول فرمایش خودتان دوست عزیز که گفته اید( اصولا هر دستگاهی یا وسیله یی که در هر کشوری ساخته میشود نامی ناب از همان زبان برر آن دستگاه ساخته شده گذاشته میشود ).....میشه که کمی تعمق بفرمایید  ،که این ایرانی های عزیز مملکتمون ..چی چی را اختراع یا ساخته اند ،که بدرد خدمت به ترقی و پیشرفت مملکت و دنیا شده باشه و بشه که گوفت دنیا به از جهت پیشرفت و تکنولوژی آاش یک کمی به ما مدیون است؟؟
برق ؟ رادیو ؟ کاغذ ؟ تلویزیون ؟ ماشین ؟ ماهواره؟ هلی کوپتر؟ هاور کرافت(کشتی جنگی که با فشار هوا روی آب حرکت میکنه) ؟ دوچرخه؟ موبایل ؟ کامپیوتر؟
هنر ما ایرانی ها در ۲ چیز است که به آن داریم افتخار می کنیم ..یکی صنایع دستی است مثل آفتابه و لگن های مسی ...یک هم نفته که مفته...
ما مردم ایران فقط ادعا هستم و بس ....
خانه از پای بست ، ویران است ، خواجه در بند نقش ایوان است......
شما هم بعنوان یک ایرانی خیلی دلتان میخواهد که نامهای ایرانی که دیگه کسی چیزی آاش یادش نمونده به یاد بمونه ، میتونید از خودتان شروع کنید ....
بعدش هم یک قسمتی از این مجله قشنگتان را به این اختصاص بدهید که  ،قسمت تاریخ ایران ،یا نام آوران ایران را داشته باشه که در آن این جور قهرمان ها و آدم ها را به دوستان عزیز دیگر معرفی کنه...
اگرر ما حالا خیلی راحت داریم میخوریم و میخوابیم مال اینه که خیلی از جوان های ما در جنگ ایران و عراق مملکتمون را با رشادت ها و قهرمانی های خودشان نجات دادند ،که کم از این خانم  ارمتیس نبود (شهادت ۴۰ دختر سوسنگردی که سنگ مزار غریبانه یی هم دارند در سوسنگرد هنوز باقی است ..که هیچ وقت کسی یادی از آن عزیزان نکرد و نمیکنه ، که به چه طرز فجیعی کشته شدند )......
پس کوو این غیرت ایرانی مون ؟؟؟؟؟
بقول داستان خودتان ...چه کشکی ، چه پشمی ؟؟!!!
دوستان که شما را میشناسند ،از شما بیشتر از این ، انتظار داشتند و داشتیم و داریم ...
بقول معروف هر چیزی جای خود را دارد . من که تناقضی بین این داستان جالب تاریخی و اظهارات مش قاسم نمی بینم .
جناب مش قاسم چه ربطی داره ایشون میگه هرچی ساختیم به نام خودمون باشه درضمن شما که خدتون رو میخواین خیلی کوچیک کنید چه ربطی به بقیه داره ما برای تمام جان باختگان درراه میهن ارزش قائلیم حالا شما داستان سرایی کن و سنگ این تازیان را برسینه بزن
ببینید مش قاسم عقایدتون رو اگر حتی یک بچه اول دبستانی بخوونه می فهمه که یه جو عقل و شعور تو کله اتون نیست